โลมาสปินเนอร์ นักหมุนตัว ประจำทะเลโซนร้อน

โลมาสปินเนอร์ นักหมุนตัว

โลมาสปินเนอร์ นักหมุนตัว คือโลมาที่ขึ้นชื่อเรื่อง การกระโดดพุ่งขึ้นจากผิวน้ำ แล้วหมุนตัวควงสว่านกลางอากาศ เรียกเสียงว้าวจากคนบนเรือ ได้แทบทุกครั้ง และยังเป็นทั้งสายล่า และสายโชว์ที่ใช้ชีวิตอยู่ ตามน่านน้ำอุ่นรอบโลก แค่เห็นเงาโผล่ขึ้นมาหมุนไม่กี่ที ก็รู้เลยว่านี่คือดาวเด่น ของทะเลเขตร้อน

  • ชื่อวิทยาศาสตร์ รูปร่าง และถิ่นอาศัยโลมาสปินเนอร์
  • ลักษณะ และไลฟ์สไตล์กลางวัน–กลางคืน และชีวิตเป็นฝูง
  • ภัยคุกคาม และการอนุรักษ์โลมาสปินเนอร์

โลมาสปินเนอร์ นักหมุนตัว คือใคร ? 

โลมาสปินเนอร์ถูกบรรยายครั้งแรกในปี 1828 โดยนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ John Edward Gray มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Stenella longirostris อยู่ในตระกูล โลมาปากยาว ขนาดเล็ก พบได้แทบทุกมหาสมุทรในเขตร้อน ทั้งฝั่งแปซิฟิก แอตแลนติก และอินเดีย รวมถึงโซนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่เราอยู่ด้วย

เขามีหลาย “ซับสปีชีส์” เช่น

  • S. l. longirostris หรือ Gray’s spinner dolphin ที่กระจายกว้างทั่วโลก
  • S. l. orientalis แถบแปซิฟิกตะวันออก
  • S. l. centroamericana แถวชายฝั่งอเมริกากลาง
  • S. l. roseiventris หรือ dwarf spinner dolphin ที่ตัวเล็กเป็นพิเศษแถว เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และออสเตรเลียเหนือ


สิ่งที่ทำให้โลมาสปินเนอร์ โดดเด่นที่สุดคือ “ท่าหมุน” เขาจะพุ่งออกจากผิวน้ำ แล้วหมุนตามแกนลำตัวกลางอากาศ ได้ถึงประมาณ 2–7 รอบในครั้งเดียว ก่อนตกลงน้ำด้านข้าง เหมือนกำลังโชว์สเต็ปกายกรรม อยู่ตลอดเวลา (26 ธันวาคม 2025) [1]

รูปร่าง สีสัน และขนาดตัวของโลมาสปินเนอร์

แม้จะดูตัวเล็ก แต่โลมาสปินเนอร์ ก็ไม่ได้จิ๋วขนาดปลาเล็ก เขามีลำตัวยาวประมาณ 1.6–2.2 เมตร หนักราว 50–75 กิโลกรัม โดยบางแหล่งข้อมูลรายงาน สูงสุดได้ใกล้ 90–95 กิโลกรัมเลยทีเดียว ลักษณะเด่นคือ

  • ลำตัวเรียวยาว เหมาะกับการว่ายน้ำเร็ว และกระโดด
  • ปากหรือ rostrum ยาวเรียว (long-snouted)
  • ครีบหลังมักเป็นทรงสามเหลี่ยมโค้ง ๆ
  • ลายสีสามส่วน ด้านหลังสีเทาเข้ม สีเทาอ่อนบริเวณด้านข้าง และท้องเกือบขาว พร้อมแถบสีเข้ม พาดจากตาถึงครีบหน้า


สีแบบนี้ไม่ได้มีไว้สวย ๆ อย่างเดียว แต่ช่วย “พรางตัว” ในน้ำด้วย ด้านหลังสีเข้มกลมกลืน กับน้ำทะเลลึก เมื่อถูกมองจากด้านบน ส่วนท้องสีอ่อนช่วยกลืน กับแสงจากผิวน้ำ เมื่อตัวผู้ล่ามองจากด้านล่าง เป็นดีไซน์คลาสสิกของโลมา และปลานักล่าหลายชนิด

บ้านของโลมาสปินเนอร์ ใช้ชีวิตทั้งใกล้ฝั่งและกลางทะเลลึก

โลมาสปินเนอร์ไม่ได้จำกัดตัวเอง แค่แถวเกาะท่องเที่ยวสวย ๆ แต่มีตั้งแต่ฝูงที่อยู่ไกลฝั่ง ในทะเลเปิด ไปจนถึงฝูงที่ชอบวนเวียนอยู่แถวเกาะ และไหล่ทวีป รอบ ๆ ธารน้ำลึก หรือ canyon ใต้ทะเล เช่น แถบ San José Canyon ในอเมริกากลาง ที่เคยบันทึกพบฝูงใหญ่ รวมกันถึงราว 2,000 ตัวในพื้นที่เดียว

ในหลายประเทศเขตร้อน เช่น ฮาวาย ไต้หวัน ศรีลังกา โลมาสปินเนอร์กลายเป็น “ดาราประจำเรือดูโลมา–วาฬ” เพราะออกมาว่ายใกล้เรือ โชว์ควงสว่านให้เห็นบ่อย ๆ จนถูกจัดว่าเป็นหนึ่งในโลมาขนาดเล็ก ที่พบได้บ่อยที่สุด ในน่านน้ำเขตร้อน หลายแห่งของโลก

ไลฟ์สไตล์ทั้งวัน กลางวันพักในอ่าว กลางคืนออกล่า

โลมาสปินเนอร์ นักหมุนตัว

วงจรชีวิตหนึ่งวันของโลมาสปินเนอร์ ค่อนข้างชัดเจน โดยเฉพาะประชากรแถวฮาวาย ที่มีข้อมูลละเอียดจาก NOAA ข้อมูลพวกนี้ ช่วยให้เราเห็นภาพกิจวัตร 24 ชั่วโมง ของพวกมันได้ชัดมากขึ้น

  • กลางคืน: ฝูงโลมาจะออกหากิน ในทะเลเปิด ลึกลงไปประมาณ 200–300 เมตร เพื่อไล่ล่าปลาเล็ก หมึก และกุ้งที่ขึ้นมาจาก “ชั้น scattering layer” ใต้ทะเลลึก พวกเขามักล่าเป็นกลุ่มใหญ่ ช่วยกันต้อนเหยื่อให้แน่น แล้วค่อยผลัดกันเข้าไปกิน
  • กลางวัน: หลังจากล่าทั้งคืน โลมาจะว่ายกลับเข้ามาในอ่าวตื้น ๆ ที่สงบเพื่อ “พักฟื้น” หลับตื้น ๆ ดูแลลูกอ่อน และลดพลังงานที่ใช้ ทั้งวันอาจใช้เวลา 4–5 ชั่วโมงในโหมดพักขยับช้า ๆ แนวแถวเรียงกันในน้ำตื้น


พฤติกรรมพักแบบนี้สำคัญมาก งานวิจัยระยะยาวในปี 2018 รายงานว่าโลมาสปินเนอร์ ใช้เวลาพักเฉลี่ยราว 61.7% ของเวลากลางวัน แปลว่าถ้าถูกรบกวน ช่วงนี้บ่อย ๆ จะกระทบกับสมดุลชีวิตทั้งวัน ของพวกมันโดยตรง (24 ตุลาคม 2018) [2]

ชีวิตเป็นฝูงขนาดใหญ่ ของโลมาสปินเนอร์ และนิสัยขี้เล่น

จุดเด่นอีกอย่างของโลมาสปินเนอร์ คือการอยู่เป็นฝูงใหญ่ ตั้งแต่หลักสิบ ไปจนถึงหลักร้อย และในบางพื้นที่อาจรวมตัว เป็นฝูงใหญ่กว่าพันตัว ในช่วงที่อาหารสมบูรณ์ หรือเส้นทางอพยพตัดกัน ด้านสังคมเขาไม่ได้อยู่กันมั่ว ๆ แต่มีโครงสร้างหลวม ๆ เช่น

  • แม่กับลูกตัวเล็ก ที่เกาะกันเป็นกลุ่มสนิท
  • กลุ่มวัยรุ่นโลมาที่ชอบเล่นน้ำ กระโดดหมุน ประลองสกิล
  • โลมาบางตัวมี “เพื่อนสนิท” ที่ออกหากินด้วยกันซ้ำ ๆ หลายปี ตามงานวิจัยด้านความสัมพันธ์ ของสปินเนอร์ในฮาวาย


ส่วนท่าหมุนที่เราชอบดู นักวิจัยเสนอหลายสมมติฐาน เช่น

  • ใช้เป็นสัญญาณสื่อสารทางเสียง เวลาตกลงกันในฝูง
  • เขย่าพวกปรสิต เช่น remora ที่เกาะตัวออกไป
  • หรืออาจเป็นท่าโชว์พลัง และสุขภาพดี คล้ายสัตว์หลายชนิด ที่ใช้การกระโดดเป็น “ภาษากาย” ในฝูงเอง

สถานะอนุรักษ์และภัยคุกคาม ที่โลมาสปินเนอร์ต้องเจอ

เรื่องสถานะอนุรักษ์ ของโลมาสปินเนอร์มีความ “งงเบา ๆ” อยู่เหมือนกัน เพราะข้อมูลอัปเดตไม่เท่ากันในแต่ละระดับ

  • ระดับโลกของ IUCN เคยจัด Stenella longirostris เป็นหมวด Data Deficient (DD) หรือ “ข้อมูลไม่เพียงพอ” ทำให้ยังบอกยากว่า ประชากรทั่วโลก ลดลงแค่ไหน
  • ขณะเดียวกัน หลายงานวิจัยระดับภูมิภาค มักพูดถึงโลมาสปินเนอร์ว่า “มีแนวโน้มยังพบได้บ่อย” และมักถูกอ้างอิงรวม ๆ กับกลุ่มชนิดที่สถานะ ยังไม่วิกฤต แต่ก็ย้ำว่าแรงกดดันจากมนุษย์ กำลังเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน


ภัยคุกคามหลัก ๆ ได้แก่

  • การติดอวน และเรือประมงทูน่าแบบ purse seine: ในแปซิฟิกตะวันออก มีข้อมูลว่าการล่าทูน่า ที่ใช้โลมานำทาง ทำให้โลมาสปินเนอร์ (โดยเฉพาะสายพันธุ์ย่อยแถบนั้น) ลดลงเหลือน้อยกว่า ประมาณหนึ่งในสามของจำนวนเดิม และฟื้นตัวช้ามาก แม้อัตราการฆ่า จะลดลงแล้วก็ตาม
  • การติดอวน gillnet และอุปกรณ์ประมงอื่น ๆ: มีการประเมินว่าโลมาสปินเนอร์ เป็นหนึ่งในกลุ่มโลมาฟันคม ที่ได้รับผลกระทบ จากการติดอวนลอย อย่างมีนัยสำคัญ
  • การท่องเที่ยวที่ใกล้ชิดเกินไป: ในฮาวาย มีการออกกฎห้ามว่ายน้ำ เข้าใกล้โลมาสปินเนอร์ ในระยะน้อยกว่า 50 หลา (ประมาณ 45 เมตร) ตั้งแต่ปี 2021 เพราะไปขัดช่วงพักกลางวันของเขา และมีเคสจับกุมนักท่องเที่ยว ที่ฝ่าฝืนกฎนี้จริง ๆ (28 กันยายน 2021) [3]

โลมาสปินเนอร์ นักหมุนตัว กับบทสรุป

โลมาสปินเนอร์ นักหมุนตัว คือโลมาขนาดเล็ก ที่ทั้งขี้เล่น หมุนตัวเก่ง และเป็นหน้าตาของทะเลเขตร้อน ที่ยังเต็มไปด้วยชีวิต ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็เป็นตัวเตือนว่า เราต้องจริงจังกับการท่องเที่ยว อย่างมีระยะห่าง และการประมง แบบรับผิดชอบ ถ้าไม่อยากให้เสียงหมุนตัวของเขา หายไปจากทะเล

โลมาสปินเนอร์หมุนได้กี่รอบเวลากระโดด ?

จากการศึกษาพฤติกรรม และข้อสังเกตของทั้งนักวิทยาศาสตร์ และหน่วยงานอย่าง NOAA รายงานว่าบางตัว สามารถหมุนได้ประมาณ 2–7 รอบในการกระโดดหนึ่งครั้ง ขึ้นอยู่กับความเร็ว ที่ใช้ก่อนพุ่งออกจากน้ำ และแรงหมุน ที่ใส่ตอนดีดตัวขึ้น

โลมาสปินเนอร์มีอายุเฉลี่ยกี่ปี ?

ข้อมูลจากฐานข้อมูลสัตว์ทะเล และองค์กรด้านอนุรักษ์ หลายแห่งระบุว่า โลมาสปินเนอร์มีอายุเฉลี่ยราว 20–25 ปี หากสิ่งแวดล้อม และอาหารยังดี แต่แน่นอนว่าในธรรมชาติจริง อาจมีตัวที่อายุสั้น หรือยืนยาวกว่านี้ตามสุขภาพ และระดับภัยคุกคาม ที่เจอในพื้นที่นั้น ๆ

Facebook
Twitter
Telegram
LinkedIn
ข้อมูลผู้เขียน

แหล่งอ้างอิง